Fasciatherapie

Fascia zijn de bindweefselvliezen die alle spieren, botten, zenuwen, bloedvaten en organen omvatten en met elkaar verbinden. Dit zijn vaak geen starre verbindingen; tussen de verschillende lagen zijn verschillende maten van glijbewegingen mogelijk. Op bepaalde plaatsen verdichten ze zich tot aponeuroses, retinaculae, kapsels en ligamenten die daarmee geen losse anatomische structuren zijn, maar onderdeel van het dynamische fasciale netwerk. In dit netwerk zijn fasciale ketens te onderscheiden, longitudinale verbindingen tussen spieren waarmee het idee van lokale spieractie voorgoed verlaten moet worden. Ook blijkt fascia geen passieve structuur te zijn, maar kent het bepaalde contractiele eigenschappen. Deze, en andere, nieuwe .inzichten hebben consequenties voor hoe we bewegingen en klachtenpatronen kunnen analyseren en beïnvloeden.
Fascia zijn zeer rijk geïnnerveerd, niet enkel met proprioceptoren, echter ook met nocisensoren. Daarmee spelen de fascia niet alleen een grote rol bij houding en coördinatie, maar ook bij (chronische) pijn. Vanuit fasciaal oogpunt blijken veel zogenaamde a-specifieke klachten veel minder a-specifiek dan vaak wordt aangenomen. Een toenemende hoeveelheid wetenschappelijk bewijs toont aan dat chronische pijn veroorzaakt of in stand gehouden wordt door verzwakking en degeneratie van de fascia. Ook sportletsels kunnen vaak direct gekoppeld worden aan microtraumata of overbelasting van het fasciale systeem.
Fascia heeft nog niet al haar geheimen prijsgegeven en nieuwe onderzoeksgegevens geven ons langzaam, maar zeker meer inzicht in de belangrijke functie van fascia in het menselijk lichaam. Fasciatherapie staat aan het begin van een lange en boeiende ontwikkeling op dit gebied.